Zomor wat ommaans

Taal is spreken, uiten, stuntelen, samen, anders, et cetera, goa zo mor deur… Kreeg je de Groningse taal van huis uit mee of is het vers aangeleerd? Luuster naar onze taal van de regio en wat elk daarvan maakt, luister sowieso met plezier voor t Grunnegs en Platt!

Hannan van Rooij en Irene Wiersma volgden dit jaar de Groningse taalcursus voor creatieve makers van Erfgoed in Groningen. Tegelijkertijd startte een groep Duitse schrievers bij het Emsländische en Oldenburgische Landschaft aan hun Kurs Plattduuts. Van deze groep laat Christian Quaing zijn gedichten horen in het Duits en Plattduuts.

Theatergroep WAARK (Nanda Mulder en Moyra Ruiter) spelen de poëtische eenakter Op n baankje in de moan voor als je niet kunt slapen.

En zo ontstaat er vanzelf iets moois als je zomaar iets aan het doen bent, kortom: zomor wat ommaans!

Hannan van Rooij

Hannan van Rooij is dichter en maker, wonend aan de rafelrand van Groningen-stad. Struinend door straten, provincievelden en parkeerplaatsen zoekt ze naar wat zich nét onder het alledaagse schuilhoudt, verrast worden door het gewone laten spreken.

Ze schrijft en organiseert onder andere als wijkdichter van Vinkhuizen en als huisdichter van de Rijksuniversiteit Groningen. Op Dichters in de Prinsentuin laat ze werk zien met het kersverse creatief collectief ’tante hans’, en op twee momenten met werk over Groningse taal.”

Irene Wiersma

Irene Wiersma (Groningen, 1985) studeerde Muziek aan de Academie voor Popcultuur in Leeuwarden. Ze schrijft liedjes, gedichten en teksten van licht ontregelende signatuur, vol verlangen en controverse. Ze bracht meerdere albums en dichtbundels uit en maakte werk  voor o.a. Hollands Maandblad, de VPRO Gids en Hard//hoofd. In 2025 verscheen haar debuutroman Prooidier bij Uitgeverij Passage.

Christian Quaing:

Mein Name ist Christian Quaing. Geboren wurde ich 1978 in Meppen (Niedersachsen, Deutschland), wo ich auch wohnhaft bin. Während ich hauptberuflich als Ingenieur tätig bin, folge ich nebenberuflich meiner wahren Leidenschaft, nämlich dem Schreiben und Vorlesen von eigenen Texten in lyrischer und in prosaischer Form. Dabei fühle ich mich in den verschiedensten Genres wohl, wobei meist bildhafte, teilweise surreal gestaltete, mythologisch und märchenhaft angereicherte Texte entstehen. Einige davon durfte ich bereits im Rahmen verschiedener Literaturveranstaltungen vorstellen und publizieren.

WAARK

Theatergroep Waark speelt ‘Op n baankje ien de moan’. In deze eenakter, geschreven en geregisseerd door Nico van der Wijk, spelen Nanda Mulder en Moyra Ruiter twee vrouwen die niet kunnen slapen en elkaar ’s nachts ontmoeten:

‘Joa ik wil zitten. De moan schient, ik sjouw de haile nacht al. Ik wil eem zitten.’