Tot ver in de twintigste eeuw was de Commissaris van de Koning(in) vooral een afstandelijk vertegenwoordiger van het Rijk: iemand die toezag, bemiddelde en vooral níet te veel opviel. Na 1945 veranderde dat beeld langzaam maar ingrijpend. Sommige Groninger commissarissen gaven het ambt een nieuw gezicht, waarin zichtbaar zijn, verbinden en vertegenwoordigen steeds belangrijker werden.

In deze lezing laat politiek historicus Wiek van Gemert zien hoe commissarissen als Cees Fock en Henk Vonhoff de functie nieuw elan gaven. Zij maakten van de commissaris niet langer een pottenkijker, maar een uithangbord van de provincie — een rol die vandaag de dag vanzelfsprekend lijkt, maar een lange ontwikkeling heeft doorgemaakt.

Interview met voormalig CvdK Max van den Berg

Aansluitend interviewt Stefan van der Poel (universitair docent eigentijdse geschiedenis aan de RUG) voormalig Commissaris van de Koningin Max van den Berg. Vanuit zijn brede bestuurlijke ervaring — als wethouder in Groningen, partijvoorzitter van de PvdA, Europarlementariër en Commissaris van de Koningin (2007–2016) — reflecteert hij op de veranderende rol van het ambt. Hoe gaf hij zelf invulling aan deze functie? En wat vraagt het tegenwoordig om het gezicht van de provincie te zijn?

Academiegebouw

De lezing vindt plaats in het historische Academiegebouw van de Rijksuniversiteit Groningen, een passende plek voor een verhaal over traditie, verandering en bestuurlijke cultuur.

Praktische informatie

• Datum: 22 april 2026
• Aanvang: inloop 19:30, aanvang 20:00
• Locatie: Academiegebouw, Rijksuniversiteit Groningen

Deelname is gratis, aanmelden verplicht