Aan het eind van de jaren zestig klonk een ongekende waarschuwing: activisten noemden Groningen in 1969 het “grootste open riool van Europa”. De snelle industriële groei, intensieve landbouw en een gebrek aan milieuregels leidden tot ernstige water- en bodemverontreiniging. Hoe ging de provincie met deze uitdagingen om? Welke maatregelen werden genomen, en hoe ontwikkelde het milieubeleid zich in de decennia daarna?

Sprekers

Tijdens deze lezing belicht Ronald Plantinga, onderzoeker bij het Planbureau voor de Leefomgeving en voormalig docent-onderzoeker aan de Rijksuniversiteit Groningen, hoe het provinciebestuur stap voor stap de vervuiling te lijf ging. Hij laat zien welke bestuurlijke afwegingen, beleidskeuzes en innovaties een rol speelden in de weg naar herstel en betere bescherming van landschap en leefomgeving.

Daarnaast spreekt Henny van der Windt, bioloog en voormalig universitair hoofddocent aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij promoveerde op natuurbescherming in Nederland en was van 2008 tot 2014 voorzitter van de Natuur- en Milieufederatie Groningen. Vanuit zijn betrokkenheid bij natuur- en milieuorganisaties belicht hij het provinciale natuur- en milieubeleid vanuit een ander perspectief: dat van maatschappelijke organisaties die het beleid kritisch volgden, beïnvloedden en soms stevig onder druk zetten. Aan de hand van concrete episodes laat hij zien hoe bestuur en maatschappelijke bewegingen elkaar wederzijds vormden.

Veenkoloniaal Museum

De lezing vindt plaats in het Veenkoloniaal Museum, een passende locatie in een regio waar milieuproblematiek lange tijd sterk voelbaar was.